مدیریت جهادی در دهه نخستین انقلاب اسلامی در جهادسازندگی که استوار بر ارزشهای اسلامی بود، با وجود محدودیت در منابع و سرمایههای مادی، با تکیه بر نیروی انسانی خود (جهادگران) توانست بهرهوری بالاتری نسبت به دیگر سازمانهای کشور ارائه دهد؛ از این رو بررسی نقش نیروی انسانی و ویژگیهای جهادگران در تبیین موضوع مدیریت جهادی باید مورد توجه قرار گیرد. به همین منظور، هدف از ارائه مقاله حاضر، بررسی و استخراج ویژگیهای جهادگران و مقایسه آن با مؤلفههای هوش معنوی است. با استفاده از روش تحقیق تجزیه و تحلیل تم(مضمون)، 57 مقاله مرتبط با موضوع تحقیق که در مجموعه مقالات همایشهای ملی فرهنگ و مدیریت جهادی 1386،1387و 1388 به چاپ رسیده و حداقل یکی از نگارندگان آن از جهادگران جهادسازندگی بوده، به بررسی ویژگیهای جهادگران جهادسازندگی پرداخته شده است. یافتههای پژوهش بر اساس کدگذاریهای صورت گرفته روی مفاهیم و استخراج تمهای فرعی نشان داد: ویژگی جهادگران با آنچه به نام هوش معنوی در ادبیات علمی جهان مطرح است، قرابتهای بسیاری دارد و قابل طبقهبندی بر اساس مدل هوش معنوی ایمونز است. همچنین در مجموع 46 تم فرعی شناسایی و بهعنوان ویژگی جهادگران معرفی شد و در قالب 5 تم اصلی طبقهبندی کلیتری صورت پذیرفت.
قائدعلی,حمیدرضا و مشرف جوادی,محمدحسین . (1394). بررسی ویژگیهای جهادگران در قالب مؤلفههای هوش معنوی (مطالعه موردی جهادسازندگی در دهه نخستین انقلاب اسلامی ایران). مطالعات راهبردی بسیج, 17(64), 97-117.
MLA
قائدعلی,حمیدرضا , و مشرف جوادی,محمدحسین . "بررسی ویژگیهای جهادگران در قالب مؤلفههای هوش معنوی (مطالعه موردی جهادسازندگی در دهه نخستین انقلاب اسلامی ایران)", مطالعات راهبردی بسیج, 17, 64, 1394, 97-117.
HARVARD
قائدعلی حمیدرضا, مشرف جوادی محمدحسین. (1394). 'بررسی ویژگیهای جهادگران در قالب مؤلفههای هوش معنوی (مطالعه موردی جهادسازندگی در دهه نخستین انقلاب اسلامی ایران)', مطالعات راهبردی بسیج, 17(64), pp. 97-117.
CHICAGO
حمیدرضا قائدعلی و محمدحسین مشرف جوادی, "بررسی ویژگیهای جهادگران در قالب مؤلفههای هوش معنوی (مطالعه موردی جهادسازندگی در دهه نخستین انقلاب اسلامی ایران)," مطالعات راهبردی بسیج, 17 64 (1394): 97-117,
VANCOUVER
قائدعلی حمیدرضا, مشرف جوادی محمدحسین. بررسی ویژگیهای جهادگران در قالب مؤلفههای هوش معنوی (مطالعه موردی جهادسازندگی در دهه نخستین انقلاب اسلامی ایران). مطالعات راهبردی بسیج. 1394;17(64):97-117.